امدادگر کیست؟

Rescue

امداد گران در مورد ساعات سختی که داشتند، عشق و علاقه و کار بدون انتظار، اضطراب ها ،لحظات شیرین و احساس رضایت عمیق از انجام خوب کار سخن می گویند.

 امدادگران به ندرت پس از بازگشت از یک عملیات طاقت فرسا مورد استقبال قرار می گیرند،حتی خیلی کم دیده شده که کسی از مهارتهای امدادگران بهره مند شده و بازتاب مستقیمی از نظر عاطفی و مادی داشته باشد.

 امداد و نجات کار کسانی است که تمایل قلبی دارند تا بدون توجه به منافع شخصی به افراد درمانده کمک کنند، کسانی که می توانند بر روی موضوع مشترک خدمت به انسانها قلب و فکر خود را متمرکز کنند.

اصطلاحات کلی امداد و نجات :

 ایمنی: واژه ایست مترادف با امن، ایمن و امنیت که به معنای وجود شرایطی است که خطری افراد و اموال را تهدید نکند.

ضریب ایمنی : درصد رهایی و خلاصی از ریسک غیرقابل قبول و درجه دوری یا فرار از خطر را ضریب ایمنی گویند.

ضریب خطر یا ریسک: از حاصل ضرب احتمال وقوع حادثه در شدت حادثه به دست می آید.  

حادثه یا سانحه: رویدادی ناخواسته و بدون برنامه ریزی است که ممکن است ایجاد خسارت جانی و مالی نماید .

 شبه حادثه: حادثه ایست که واقع می شود ولی خساراتی به همراه ندارد.

شرایط اضطراری: انحراف شدید از شرایط عادی و وضعیت نرمال و استاندارد ، ایجاد شرایط اضطراری می نماید . شرایط اضطراری ممکن است در مسائل بهداشتی ، اجتماعی و اقتصادی یک جامعه نیز ایجاد شود .

شدت حادثه: شدت حوادث و سوانح را معمولاً با تعداد کشتگان، مجروحان و یا میزان خسارات مالی به بار آمده می سنجند.

اصول اولیه امداد و نجات:

  1.  بازرسی، تشخیص و درک صحیح نوع حادثه، تعداد مصدومین و وضعیت آنها.
  2. سازماندهی نیروهای نجات گر و تعیین وظایف افراد.
  3. مشخص نمودن تجهیزات و ابزار مناسب مورد استفاده در عملیات نجات.
  4. تعیین اولویتهای نجات.
  5. شناسایی و تعیین محل مناسب و امن جهت استقرار مصدومین و قربانیان حادثه
  6. شناسایی و تعیین محل مناسب برای استقرار هلی کوپتر یا آمبولانس